首页 > 诗文 > 诗文 > 翻译及注释

《问梅》翻译及注释

宋代陈宓

孤芳皎皎怕人知,欲近清香远却宜。

认得清香端的处,等闲着眼莫相疑。

眼前禁得一枝横,不用千林缀玉英。

花谢花开浑不问,只将佳处付诗情。