《上林春》拼音版

上shàng林lín春chūn--晁cháo端duān礼lǐ

相xiāng识shí来lái来lái，，真zhēn个gè为wèi伊yī，，尽jǐn把bǎ精jīng神shén役yì破pò。。谛dì殢tì性xìng□□，，娇jiāo痴chī做zuò处chù，，双shuāng眉méi镇zhèn长zhǎng愁chóu销xiāo。。为wèi伊yī恁nèn地dì、、便biàn诸zhū事shì、、自zì来lái饶ráo过guò。。暂zàn时shí间jiān未wèi觑qù得dé，，又yòu早zǎo孜zī煎jiān无wú那nà。。

想xiǎng从cóng来lái、、性xìng气qì恁nèn麽mó。。那nà堪kān更gèng等děng闲xián，，经jīng时shí抛pāo亸duǒ。。料liào得dé那nà里lǐ、、千qiān僝chán万wàn僽zhòu，，嗔chēn我wǒ也yě思sī量liàng我wǒ。。再zài归guī见jiàn了le，，算suàn应yīng是shì、、絮xù得dé些xiē个gè。。但dàn初chū心xīn、、尚shàng未wèi改gǎi，，任rèn从cóng摧cuī挫cuò。。